Sağlık hukukunda ülkemizdeki durum, dünyadaki gelişimin çok gerisindedir. Sağlık sektörü kendisini teknolojik ekipman ve tıbbi bilgi seviyesi anlamında en üst sıralara yerleştirmeyi kafasına koymuş ve sağlık turizmi yapabilecek seviyeleri yakalamış olmasına rağmen Sağlık Hukuku anlamında aynı seviyelerden bahsetmek maalesef mümkün değildir. Bunun acı yansımaları ise sağlık sektörüne yatırım yapan işletmelere ve hekimlere açılacak davalar ile yıllar içinde ortaya çıkacaktır.

Hasta haklarına ilişkin Avrupa Statüsü, Temel Haklar Nice Ana Sözleşmesi ile açıklığa kavuşturulmuştur. Bu sözleşmeye dayalı olarak yayınlanan tebliğde, on dört ayrı hasta hakkı düzenlenerek üye ve aday devletlerin bu hakların gözetilmesinde hassasiyet göstermesi istenmiştir.

Hekimlik mesleği, son yıllarda yükselen bir ivme ile gelişen iletişim ve bilgisayar teknolojisine her düzeyde gereksinen bir uygulamaya dönüşmüştür. Tıp eğitiminde yüksek teknolojinin tıptaki uygulama alanları ile tanışan bir hekimin iş yaşamında tanı ve tedavide söz konusu gelişmeleri yaşamayı istemesi hakkıdır. Bu durumda; resmi bir hastaya bakıyorsa, hekim hastasını ileri bir merkeze sevk edebilir.